<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/" >
<channel>
<title>ความคิด ความฝัน ย้อมดาว  พราวแสง </title>
<link>http://preecha1000.nireblog.com</link>
<description> </description>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 04:13:17 +0100</pubDate>
<image>
<title>ความคิด ความฝัน ย้อมดาว  พราวแสง </title>
<url>http://static.nireblog.com/imagenes/logo.png</url>
<link>http://preecha1000.nireblog.com</link>
</image>
<generator>http://nireblog.com</generator>
	<item>
	<title>ก่องข้าวน้อยฆ่าแม่</title>
	<link>http://preecha1000.nireblog.com/post/2008/05/01/aaaaaaaaaaaacaaaaaa</link>
	<guid>http://preecha1000.nireblog.com/post/2008/05/01/aaaaaaaaaaaacaaaaaa</guid>
		<description><![CDATA[<h2 style="margin: 0cm 0cm 10pt; line-height: normal" class="MsoNormal"><font size="5"><span style="font-size: 13.5pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">      ครั้งหนึ่ง</span><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">เมื่อหลายร้อยปีมาแล้วที่บ้านตาดทอง ในฤดูฝนมีการเตรียมปักดำกล้าข้าวทุกครอบครัวจะออกไปไถนาเตรียมการเพราะปลูก</span><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">  <span>ครอบครัวของชายหนุ่มคนหนึ่งกำพร้าพ่อ</span>  <span>ไม่ปรากฏชื่อหลักฐาน ก็ออกไปปฏิบัติภารกิจเช่นเดียวกัน</span></span><span style="font-size: 14pt; font-family: 'Angsana New','serif'"></span></font></h2>
<h2 style="margin: 0cm 0cm 10pt; line-height: normal" class="MsoNormal"><font size="5"><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">วันหนึ่งเขาไถนาอยู่นานจนสาย</span><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">  <span>ตะวันขึ้นสูงแล้วรู้สึกเหน็ดเหนื่อยอ่อนเพลียมากกว่าปกติ และหิวข้าวมากกว่าทุกวัน</span>  <span>ปกติแล้วแม่ผู้ชราจะมาส่งก่องข้าวให้ทุกวัน แต่วันนี้กลับมาช้าผิดปกติ</span>  </span><span style="font-size: 14pt; font-family: 'Angsana New','serif'"></span></font></h2>
<h2 style="margin: 0cm 0cm 10pt; line-height: normal" class="MsoNormal"><font size="5"><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">เขาจึงหยุดไถนาเข้าพักผ่อนอยู่ใต้ต้นไม้ </span><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">ปล่อยเจ้าทุยไปกินหญ้าสายตาเหม่อมองไปทางบ้าน</span><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">  <span>รอคอยแม่ที่จะมาส่งข้าวตามเวลาที่ควรจะมา</span>  <span>ด้วยความรู้สึกกระวนกระวายใจยิ่งสายตะวันขึ้นสูงแดดยิ่งร้อนความหิวกระหายยิ่งทวีคูณขึ้น</span></span><span style="font-size: 14pt; font-family: 'Angsana New','serif'"></span></font></h2>
<h2 style="margin: 0cm 0cm 10pt; line-height: normal" class="MsoNormal"><font size="5"><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">ทันใดนั้นเขามองเห็นแม่เดินเลียบมาตามคันนาพร้อมก่องข้าวน้อยๆ</span><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">  <span>ห้อยต่องแต่งอยู่บนเสาแหรกคาน</span>  <span>เขารู้สึกไม่พอใจที่แม่เอาก่องข้าวน้อยนั้นมาช้ามาก</span>  <span>ด้วยความหิวกระหายจนตาลาย</span>  <span>อารมณ์พลุ่งพล่าน</span>  <span>เขาคิดว่าข้าวในก่องข้าวน้อยนั้นคงกินไม่อิ่มเป็นแน่</span>  <span>จึงเอ่ยต่อว่าแม่ของตนว่า </span></span><span style="font-size: 14pt; font-family: 'Angsana New','serif'"></span></font></h2>
<h2 style="margin: 0cm 0cm 10pt; line-height: normal; text-align: center" class="MsoNormal"><font size="5"><span style="font-size: 13.5pt; color: maroon; font-family: 'Angsana New','serif'">"<span>อีแก่ มึงไปทำอะไรอยู่จึงมาส่งข้าวให้กูกินช้านัก</span><br /> <span>ก่องข้าวก็เอามาแต่ก่องน้อยๆ กูจะกินอิ่มหรือ</span>?"</span><span style="font-size: 14pt; font-family: 'Angsana New','serif'"></span></font></h2>
<h2 style="margin: 0cm 0cm 10pt; line-height: normal" class="MsoNormal"><font size="5"><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">ผู้เป็นแม่เอ่ยปากตอบลูกว่า</span><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'"> "<span>ถึงก่องข้าวจะน้อยก็น้อยต้อนแต้นแน่นในดอกลูกเอ๋ย</span>  <span>ลองกินเบิ่งก่อน"</span></span><span style="font-size: 14pt; font-family: 'Angsana New','serif'"></span></font></h2>
<h2 style="margin: 0cm 0cm 10pt; line-height: normal" class="MsoNormal"><font size="5"><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">ความหิว ความเหน็ดเหนื่อย ความโมโห หูอื้อตาลาย ไม่ยอมฟังเสียงใดๆ เกิดบันดาลโทสะอย่างแรงกล้า คว้าได้ไม้แอกน้อยเข้าตีแม่ที่แก่ชราจนล้มลงแล้วก็เดินไปกินข้าว กินข้าวจนอิ่มแล้วแต่ข้าวยังไม่หมดกล่อง จึงรู้สึกผิดชอบชั่วดี</span><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">  <span>รีบวิ่งไปดูอาการของแม่และเข้าสวมกอดแม่</span></span><span style="font-size: 14pt; font-family: 'Angsana New','serif'"></span></font></h2>
<h2 style="margin: 0cm 0cm 10pt; line-height: normal; text-align: center" class="MsoNormal"><font size="5"><span style="font-size: 13.5pt; color: maroon; font-family: 'Angsana New','serif'">อนิจจา แม่สิ้นใจไปเสียแล้ว..</span><span style="font-size: 14pt; font-family: 'Angsana New','serif'"></span></font></h2>
<h2 style="margin: 0cm 0cm 10pt; line-height: normal" class="MsoNormal"><font size="5"><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">ชายหนุ่มร้อยไห้โฮ สำนึกผิดที่ฆ่าแม่ของตนเองด้วยอารมณ์เพียงชั้ววูบ</span><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">  <span>ไม่รู้จะทำประการใดดี</span>  <span>จึงเข้ากราบ นมัสการสมภารวัดเล่าเรื่องให้ท่านฟังโดยละเอียด</span>  </span><span style="font-size: 14pt; font-family: 'Angsana New','serif'"></span></font></h2>
<h2 style="margin: 0cm 0cm 10pt; line-height: normal" class="MsoNormal"><font size="5"><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">สมภารสอนว่า</span><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'"> "<span>การฆ่าบิดามารดาผู้บังเกิดเกล้าของตนเองนั้นเป็นบาปหนัก เป็นมาตุฆาต ต้องตกนรกอเวจีตายแล้วไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดเป็นคนอีก มีทางเดียวจะให้บาปเบาลงได้ก็ด้วยการสร้างธาตุก่อกวมกระดูกแม่ไว้ ให้สูงเท่านกเขาเหิน จะได้เป็นการไถ่บาปหนักให้เป็นเบาลงได้บ้าง"</span></span><span style="font-size: 14pt; font-family: 'Angsana New','serif'"></span></font></h2>
<h2 style="margin: 0cm 0cm 10pt; line-height: normal" class="MsoNormal"><font size="5"><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">เมื่อชายหนุ่มปลงศพแม่แล้ว ขอร้องชักชวนญาติมิตรชาวบ้านช่วยกันปั้นอิฐก่อเป็นธาตุเจดีย์บรรจุอัฐิแม่ไว้ จึงให้ชื่อว่า "ธาตุก่องข้าวน้อยฆ่าแม่" จนตราบทุกวันนี้</span><span style="font-size: 14pt; font-family: 'Angsana New','serif'"></span></font></h2>
<h2 style="margin: 0cm 0cm 10pt; line-height: normal" class="MsoNormal"><font size="5"><span style="font-size: 10pt; color: olive; font-family: 'Angsana New','serif'">ทุกวันนี้มีผู้มากราบธาตุก่องข้าวน้อยฯทุกวันเพื่อขอขมาลาโทษเหมือนเป็นการไถ่บาปที่ทำให้พ่อแม่เสียใจ บางคนเมื่อมีลูกแล้วถึงรู้ว่าบุญคุณแม่มากสุดเหลือคณานับ เพิ่งรู้ว่าเลี้ยงดูลูกนั้นยากหนักหนาขนาดไหน จึงมาสำนึกที่ทำให้แม่ต้องเสียใจ บ้างก็มากราบไหว้เพื่อรำลึกถึงบุญคุณแม่</span><span style="font-size: 14pt; font-family: 'Angsana New','serif'"></span></font></h2>
<h2><font size="5"><span style="font-size: 10pt; color: gray; line-height: 115%; font-family: 'Angsana New','serif'">คติ</span><span style="font-size: 10pt; color: gray; line-height: 115%; font-family: 'Angsana New','serif'">:<span>ทำดีกับพ่อแม่ยามเมื่อท่านยังมีชีวิตอยู่ดีว่า สำนึกได้เมื่อท่านจากไป</span></span></font><span style="font-size: 10pt; color: #996633; line-height: 115%; font-family: 'Angsana New','serif'"></p>
<p> </span></h2>
<p><a href="http://preecha1000.nireblog.com/post/2008/05/01/aaaaaaaaaaaacaaaaaa#comments">Comments</a></p>]]></description>
	<pubDate>Thu, 01 May 2008 14:49:13 +0100</pubDate>	</item>
	<item>
	<title>นิทานเกี่ยวกับความรับผิดชอบ</title>
	<link>http://preecha1000.nireblog.com/post/2008/05/01/aaaaaaeaauaacaaaasaaaaaaasaoeaaasaas</link>
	<guid>http://preecha1000.nireblog.com/post/2008/05/01/aaaaaaeaauaacaaaasaaaaaaasaoeaaasaas</guid>
		<description><![CDATA[<p><strong></strong><strong><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'"></span></strong> <span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'">นิทานเรื่องที่ 1 เรื่อง </span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'">“<span>หน้าที่ไก่</span>”</span><br />
<div style="border-right: medium none; padding-right: 0cm; border-top: medium none; padding-left: 0cm; padding-bottom: 1pt; border-left: medium none; padding-top: 0cm; border-bottom: windowtext 1pt solid"><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'">ที่มา<span>     </span></span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'">หน้าที่ไก่<span>  </span>ผู้รายงานแต่งเรื่องเอง<span>  </span>เป็นเรื่องที่พัฒนาความรับผิดชอบในหน้าที่ของแต่ละคน</span><span style="font-size: 18pt"></span><span style="font-size: 8pt"><font face="Times New Roman"> </font></span></div>
<p> <span style="font-size: 8pt; font-family: 'Angsana New','serif'"> </span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'"><span>            </span>ณ ชายป่าแห่งหนึ่งตอนเช้าตรู่ ไก่ตัวหนึ่งกำลังขันปลุกสัตว์ต่างๆให้ตื่น </span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'">“<span>เอ้ก อี๊ เอ้ก เอ่ก ๆ ๆ</span>”<span> สิ่งมีชีวิตต่างๆ เช่น สิงโต นก ม้า แมว ฯลฯ ต่างก็ตื่นขึ้นมาทำหน้าที่ของตนเอง แต่พอทำทุกวันก็รู้สึกเบื่อ คิดว่าหน้าที่ของตนเองไม่เห็นสำคัญเลย ไก่อยากทำหน้าที่ของคนอื่นบ้าง จึงเดินไปเรื่อยๆ พบกับม้ากำลังทำหน้าที่ส่งสัตว์ที่เดินทางไปไหนไกลๆให้มาขึ้นบนหลังม้า ไก่พูดกับม้าว่า </span>“<span>พี่ม้าครับ ผมอยากทำหน้าที่แทนครับ</span>”<span> ม้าตอบตกลง</span></span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'"><span>            </span>ขณะนั้นเองหมูอ้วนก็เดินมาหาม้า เพื่อจะให้พาไปตลาด ไก่อาสาทำหน้าที่แทนม้า แต่หมูมีน้ำหนักมากทำให้ไก่เหนื่อยมาก ไม่สามารถพาหมูไปถึงตลาดได้ ไก่พูดว่า </span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'">“<span>พี่หมูครับ ให้พี่ม้าพาไปเถอะนะผมไม่ไหวแล้ว</span>”<span> แฮกๆๆๆ</span></span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'"><span>            </span>ไก่เดินมาหางานใหม่ทำ ที่คิดว่าสำคัญกว่างานขันปลุกคน</span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'">, <span>สัตว์ให้ตื่นในตอนเช้า ไก่เห็นเต่าตัวหนึ่งกำลังว่ายน้ำอยู่ ก็อยากทำอย่างเต่าบ้าง จึงกระโดดลงไปว่ายน้ำอย่างเต่า ขนไก่เปียกแล้วจมน้ำ เต่าจึงช่วยไก่ ให้ขึ้นจากน้ำ ไก่รำพึงกับตนเองว่า </span>“<span>งานว่ายน้ำคงไม่เหมาะสำหรับเราหรอกนะ</span>”<span> แล้วไก่ก็เดินต่อไปอีก</span></span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'"><span>            </span>นกฮูกตัวหนึ่งกำลังทำหน้าที่เป็นยามอยู่บนต้นไม้ ไก่พูดกับนกฮูกว่า </span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'">“<span>พี่นกฮูกครับ ผมขอทำหน้าที่เป็นยามแทนพี่นกฮูกนะครับ</span>”<span> นกฮูกตอบตกลง แล้วไก่ก็ลืมตาคอยสอดส่องระมัดระวังภัยให้กับสัตว์น้อยใหญ่ ในป่าแห่งนั้น ไก่ทั้งเหนื่อยและเพลีย จึงเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัวจนกระทั่งสายของวันใหม่</span></span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'"><span>            </span>ลูกนกร้อง</span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'">”<span>จิ๊บๆๆๆ</span>”<span> ระเบ็งเซ็งแซ่เพราะความหิวอาหาร ทำให้แม่นกตื่นด้วยความตกใจ จึงร้องตะโกนบอกเพื่อนๆ เช่น สิงโต ม้า หมู ลิง ฯลฯ สัตว์ต่างๆตื่นด้วยความตกใจ ม้าไม่ได้ทำหน้าที่ส่งสัตว์ แม่นกไม่ได้ออกไปหาอาหารให้ลูกนก แม่ลิงตัวหนึ่งยังไม่ได้ไปหาอาหารไว้ให้ลูก ผึ้งก็ไม่ได้ไปดูดน้ำหวานจากดอกไม้ ฯลฯ สัตว์ต่างๆสงสัยว่า วันนี้ทำไมพวกตนต่างตื่นสาย สิงโตพูดว่า </span>“<span>วันนี้ทำไมเราไม่ได้ยินเสียงไก่ขันเลย</span>”<span> สัตว์ต่างๆจึงหันไปถามไก่ ไก่ตกใจจึงเล่าความจริงให้เพื่อนๆฟังว่า ตนคิดว่าหน้าที่ไก่ไม่สำคัญ จึงเปลี่ยนหน้าที่ใหม่ ไม่คิดว่าจะทำให้สัตว์ต่างๆเดือดร้อนกันไปหมด สิงโตพูดว่า </span>“<span>หน้าที่ของแต่ละคนนั้นสำคัญหมด หน้าที่ไก่ก็สำคัญ เพราะถ้าไก่ไม่ขัน สัตว์อื่นๆก็จะไม่ตื่น</span>”<span> เมื่อไก่คิดว่าหน้าที่ของตนนั้นก็สำคัญ จึงยิ้มดีใจและสัญญาว่าต่อไปจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด</span></span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'"> </span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'">คำถามท้ายเรื่อง</span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'">: </span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'">นักเรียน</span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'">ช่วยกันตอบนะคะ</span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'"></span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'"><span>1.<span style="font: 7pt 'Times New Roman'">            </span></span></span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'">นักเรียนเคยช่วยคุณพ่อคุณแม่ทำงานไหมคะ</span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'">?<span>  </span><span>เช่นอะไรบ้าง</span></span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'"><span>2.<span style="font: 7pt 'Times New Roman'">            </span></span></span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'">หน้าที่ความรับผิดชอบที่โรงเรียนมีอะไรบ้างคะ</span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'"></span><span style="font-size: 18pt; font-family: 'Angsana New','serif'"> </span>
</p>
<p><a href="http://preecha1000.nireblog.com/post/2008/05/01/aaaaaaeaauaacaaaasaaaaaaasaoeaaasaas#comments">Comments</a></p>]]></description>
	<pubDate>Thu, 01 May 2008 14:30:24 +0100</pubDate>	</item>
	<item>
	<title>ความหมายและนิยาม </title>
	<link>http://preecha1000.nireblog.com/post/2008/05/01/aaaaaaaacaayaaaacaa</link>
	<guid>http://preecha1000.nireblog.com/post/2008/05/01/aaaaaaaacaayaaaacaa</guid>
		<description><![CDATA[<p>ความหมายและนิยาม :<br />
1.ชื่อเครื่องดื่มชนิดหนึ่ง ทำมาจากเมล็ดต้นกาแฟ.<br />
2.ชื่อไม้พุ่มหลายชนิดในสกุล Coffea วงศ์ Rubiaceae เช่น ชนิด C. arabica Linn., C. canephora Pierre ex Froehner และ C. liberica Bull. ex Hiern ชนิดหลังนี้ กาแฟใบใหญ่ ก็เรียก, กาแฟเป็นพืชแถบทวีปแอฟริกา ปลูกเป็นพืชเศรษฐกิจ เมล็ดแก่คั่วแล้วบด ใช้ชงเป็นเครื่องดื่ม ในเมล็ดกาแฟมีสารเคมีชนิดหนึ่ง เรียกว่า กาเฟอีน...</p>
<p>สำหรับผมแล้วตอนนี้มันเป็นเครื่องดื่มที่ซัดเข้าไปบ่อยพอๆกับน้ำเปล่าเลยด้วยซ้ำ<br />
จนตอนนี้เริ่มติดใจรสชาติของมันแล้ว แต่บางคนอาจจะยังไม่รู้จักกาแฟดีเหมือนผม<br />
ไม่ต้องเถียง !! ถึงรู้ก็จะบอกอ่ะ </p>
<p>ข้อเสียของกาแฟที่ทุกคนรู้กันดี<br />
1. มีคาเฟอีนเป็นส่วนประกอบ (แม้ว่าปัจจุบันจะมีแบบไร้คาเฟอีน แต่ไม่นับครับมันไม่สะใจ)<br />
2. ก็เพราะมีคาเฟอีนเป็นส่วนประกอบ ทำให้เกิดอาการติดกาแฟ<br />
3. ก็เพราะมีคาเฟอีนเป็นส่วนประกอบอีกนั่นแหละ ทำให้ใจสั่น<br />
4. ก็เพราะมีคาเฟอีนเป็นส่วนประกอบอีกล่ะวะ ทำให้บางคนนอนไม่หลับ แต่บางคนหลับง่ายขึ้น = =\'\'<br />
5. ไม่ดีสำหรับสตรีที่มีครรภ์เพราะจะเป็นอันตรายกับน้องๆในท้อง แต่ทั้งนี้ ก็เพราะมีคาเฟอีนเป็นส่วนประกอบอีกเหมือนกัน - -*<br />
6. ทำให้หงุดหงิดง่ายสำหรับผู้ที่ดื่มมากเกินไป ก็เพราะมีคาเฟอีนเป็นส่วนประกอบ t(-*-t)</p>
<p>ข้อดีของกาแฟ ก็มีเหมือนกัน<br />
1. ลดอาการความเจ็บปวดของโรคไมเกรน<br />
2. ช่วยรักษาโรคหืดหอบ<br />
3. ช่วยลดการฆ่าตัวตายของผู้หญิง (ได้รับการพิสูจน์แล้ว แต่ผู้ชายยังตายเท่าเดิมครับ -"- )<br />
4. ป้องกันโรคนิ่วและถุงน้ำดีของผู้ชาย (ผู้หญิงไม่เกี่ยว 55)<br />
5. ช่วยลดอัตราเสี่ยงการเกิดโรคเบาหวานสำหรับผู้หญิง 30 %<br />
6. ช่วยลดอัตราเสี่ยงการเกิดโรคเบาหวานสำหรับผู้ชาย 50%<br />
7.ช่วยลดอัตรการเสี่ยงของโรคตับแข็ง<br />
8.ช่วยลดอัตราการเสี่ยงของมะเร็งในปลายลำไส้ใหญ่และกระเพาะปัสสาวะ มะเร็งในเซลล์ตับด้วย !!<br />
9. ช่วยลดโอกาสเกิดโรคหัวใจ<br />
10. ช่วยเพิ่มความจำระยะสั้น และเพิ่มไอคิว<br />
11. ช่วยลดอาการปวดกล้ามเนื้อของนักกีฬา<br />
12. อร่อย!!</p>
<p>ทั้งนี้ทั้งนั้นมาจาก คาเฟอีน เหมือนกันครับ !!! </p>
<p>ฮ่าๆ ข้อดีมากกว่าเห็นๆ ถ้างั้นใครว่างรบกวนซื้อมาฝากด้วยนะครับ<br />
ประเภทของกาแฟเท่าที่ผมจะหาได้รู้สึกจะมี 6000 กว่าสายพันธุ์ และวิธีชงอีกหลายสอบถึงหลายร้อย แต่ผมหยิบมาที่เคยได้ยินบ่อยๆนะ</p>
<p>กาแฟดำ : ชงด้วยวิธีการหยดน้ำ อาจเป็นแบบให้น้ำซึมหรือแบบเฟรนช์เพรส เสิร์ฟโดยไม่ใส่นม อาจเติมน้ำตาลได้ </p>
<p>เอสเพรสโซ : ชงด้วยวิธีหยดน้ำ อาจเป็นแบบให้น้ำซึมหรือแบบเฟรนช์เพรส ไม่ใส่นมหรือน้ำตาล และไม่นิยมคนให้เข้ากัน ถ้วยเสิร์ฟมีขนาดเล็ก (( ให้ซัดเป็น shot ครับ )) ด้านบนของกาแฟจะมีฟองสีทองลอยอยู่ด้วย และที่สำคัญ รสชาติจะติดปากหลังดื่มราว 15 - 30นาที !!</p>
<p>กาแฟขาว : เหมือนกาแฟดำ แต่เติมนม และ/หรือเติมน้ำตาลด้วย</p>
<p>คาปูชิโน : มีต้นกำเนิดมาจากประเทศอิตาลี ประกอบด้วย เอสเพรสโซ, นมร้อน, และฟองนม ในสัดส่วนเท่าๆ กันให้รวมมีปริมาตร 4.5 ออนซ์ (เสิร์ฟในถ้วยขนาด 5 ออนซ์) ปกติจะตกแต่งด้วยผงอบเชย ลูกจันทน์เทศ (nutmeg) หรือโกโก้<br />
**ปกติแล้วชาวอิตาลีจะดื่มคาปูชิโนเฉพาะมื้อเช้าเท่านั้นครับ (แต่พี่ไทยซัดทุกเวลา - -)</p>
<p>ลาเต้ : เป็นภาษาอิตาลีแปลว่านม ส่วนในประเทศอื่น จะหมายถึง กาแฟลาเต้ หรือเครื่องดื่มกาแฟที่เตรียมด้วยนมร้อน โดยการเทเอสเพรสโซ 1/3 ส่วน และนมร้อนอีก 2/3 ส่วน ลงในถ้วยพร้อมๆ กัน และจะหยอดโฟมนมหนาประมาณ 1 ซม. ทับข้างบน<br />
** ในการชงกาแฟลาเต้ บาริสต้า (หรือผู้ชงกาแฟที่ชำนาญงาน)<br />
จะใช้วิธีขยับข้อมือเล็กน้อยขณะที่รินนมและโฟมนมลงบนกาแฟ<br />
ทำให้เกิดลวดลายต่าง ๆ เรียกว่า ลาเต้อาร์ต (latte art) หรือศิลปะฟองนมในถ้วยกาแฟ<br />
(ที่ไทยเห็นไม่ค่อยบ่อยครับ ตอนแรกนึกว่า บาริสต้า เค้าเซ็นต์ชื่อ 555+ -*- )</p>
<p>อเมริกาโน : ทำจากเอสเพรสโซ (หลายๆ ช็อต) กับน้ำร้อน เพื่อให้มีความเข้มข้นเท่ากับกาแฟที่ได้จากการชงแบบหยด แต่มีรสชาติต่างกัน</p>
<p>มอคค่า : เป็นกาแฟอราบิก้าชนิดหนึ่ง ซึ่งปลูกอยู่บริเวณท่าเรือมอคค่าในประเทศเยเมน กาแฟมอคค่ามีสีและกลิ่นคล้ายชอคโกแลต (แม้ว่าจะไม่มีส่วนประกอบของชอคโกแลตในมอคค่าเลยก็ตาม)<br />
อันเป็นเอกลักษณ์ที่ทำให้กาแฟมอคค่าเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย (ตกลงที่ดื่มๆกันอยู่ ก็แค่เลียนแบบรสชาติเท่านั้นเอง T_T )</p>
<p>กาแฟรสชาติเข้มข้น<br />
- เอสเพรสโซ (ESPRESSO) : หอม-ขม-เข้มข้น-หนักแน่น-มีชีวิตชีวา<br />
- แบล็คค๊อฟฟี่ (BLACK COFFEE) : หอม-ขม-เข้มข้น-กลมกล่อม<br />
- แบล็ค (BLACK CANYON) : หอม-ขม-เข้มข้น-กลมกล่อม-ลงตัวสะใจ<br />
- ออลเดย์ (ALL DAY) : เข้มแข็ง-โดดเดี่ยว-ยืนยง</p>
<p>กาแฟสดรสชาติปานกลาง<br />
บราซิล(BRAZIL) ลักษณะรสชาติ :หอม-ขม-นุ่ม-เข้มปานกลาง<br />
มอคค่า(MOCHA) ลักษณะรสชาติ : หอม-ขมปานกลาง-กลมกล่อม<br />
เวียนนา(VIENNA) ลักษณะรสชาติ : หอม-เข้มปานกลางอย่างมีระดับ<br />
โคลัมเบีย(COLUMBIA) ลักษณะรสชาติ :หอม-มีพลัง-นุ่มดุจแพรไหม<br />
อาราบีกา(ARABICA) ลักษณะรสชาติ :หอม-กลิ่นกรุ่น-เหมือนอยู่กลางทุ่ง<br />
เอสเพรสโซ อิตาลิโน(ESPRESSO ITALINO):หอม-นุ่มนวล-เข้มถึงใจ</p>
<p>กาแฟสดรสชาติอ่อนนุ่ม<br />
คาปูชิโน(CAPUCINO) ลักษณะรสชาติ : หอม-มัน-กลมกล่อม-ชวนหลงใหล<br />
บลูเมาเทน(BLU MOUTAIN) ลักษณะรสชาติ : หอม-อ่อนนุ่ม-กลมกล่อม-น่าหลงใหล<br />
ลาเต้(LATTE) ลักษณะรสชาติ : หอม-นุ่มนวล-กลมกล่อม-น่าติดตาม<br />
ขอลงcredit แรงๆให้ที่นี่ครับ  </p>
<p>กาแฟมีมากกว่า 6000 สายพันธุ์ แต่ที่ได้รับความนิยมมี 2 พันธุ์คือ<br />
1.อาราบิก้า, อราบิก้า (Arabica) เป็นกาแฟแบบดั้งเดิม และมีรสชาติดีคับ<br />
2.โรบัสต้า (Robusta) ซึ่งมีปริมาณคาเฟอีนสูง และสามารถปลูกในที่ที่ปลูกอาราบิก้าไม่ได้ (คำว่า robust ในภาษาอังกฤษ แปลว่า ทนทาน) ด้วยความที่มีความทนทานมากกว่านี้เอง จึงทำให้มีราคาถูกกว่า แต่ผู้คนนิยมดื่มไม่มากนักเนื่องจากมีรสขมและเปรี้ยว<br />
*กาแฟอาราบิก้ามักจะมีชื่อเรียกแตกต่างกันไปตามชื่อท่าเรือที่ใช้ส่งออก ท่าเรือที่เก่าแก่ที่สุดสองที่ได้แก่ มอคค่า(Mocha) และ ชวา(Java) คับ แต่ไม่ได้เป็นเมล็ดที่แพงที่สุดค้าบ
</p>
<p><a href="http://preecha1000.nireblog.com/post/2008/05/01/aaaaaaaacaayaaaacaa#comments">Comments</a></p>]]></description>
	<pubDate>Thu, 01 May 2008 14:17:39 +0100</pubDate>	</item>
</channel>	
</rss>
 
